ர் orizoஜெtal CSS3 Meஜெu Tutorial Css3Meஜெu.com

 தவக் காலம் 1 ஆம் ஞாயிறு

    திருப்பலி முன்னுரை


 
    நாளாந்த வாசகம்    
சோதனைகளை வெல்ல ஆசி வேண்டி வந்திருக்கும் அன்புள்ளங்களே!
 இறைவனில் இணைய ஒரு வாய்ப்புக் கிடைத்து, மனம் மாறி நற்செய்தியை நம்புங்கள் என்ற அழைப்பை ஏற்று, ஆவலாய் வந்திருக்கும் அன்பின் மக்களே!

தவக்காலம் 40 நாள், நோன்பு, இறைவேண்டல் என்ற வார்தைகளை அடிக்கடி கேட்கத் தொடங்கியிருக்கிறோம்.

இந்த நாட்களில் நலம் வாழ....
நாளுக்கொரு திருப்பலி காண்போம்...
சிலுவையை ஏற்க, சிலுவைப்பாதையில் பங்கெடுப்போம்....
இல்லாதவருக்கு தர்மம் செய்வோம்....
அலைபேசிக்கு ஒருநாள் விடுமுறை கொடுப்போம்....
வயதானவர்களோடு பேசுவோம்...
பிறரைப்பற்றி அவதூறு பேசாதிருப்போம்....
குழந்தைகளோடு நேரம் செலவிடுவோம்....
தீய வார்தைக்கு ஓய்வு  கொடுப்போம்....
மனமுடைந்தோருக்கு ஆறுதல் கூறுவோம்....
ஆன்மாவை மீட்க நல்லதொரு பாவசங்கீர்த்தனம் செய்வோம்....

இறையன்பர்களே! காலம் நிறைவேறிவிட்டது. இறையாட்சி நெருங்கி வந்து விட்டது. இந்த வார்த்தைகள் வாழ்வாக்கப்பட நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம். இறைவன் தன்னையே ஒடுக்கி, மனித உரு ஏற்று, தன்னையே உயர்த்த வந்தார். நாமும் நம்மை ஒடுக்குவதும், உருக்குவதும் பிறர் உயரக் காரணமாக அமையவேண்டும். 40நாள் மட்டுமல்ல, நாளெல்லாம் தொடர வரம் தரும் திருப்பலியில் இணைந்து ஜெபிப்போம்.


 
இறைவேண்டல்  
இதோ நான் உங்களோடும் உங்களுக்குப்பின் உங்கள் வழியுமானவரோடும் என்றும் இருப்பேன் என்று சொன்ன ஆண்டவரே!
எம் தாயாம் திருச்சபையை வழிநடத்தும் எம் பரிசுத்த தந்தை ஆயர்கள்இ குருக்கள், கன்னியர்கள், இறைமக்கள் அனைவரையும் நிறைவாக ஆசீர்வதியும். இத்தவக்காலத்தில் உண்மையான தபம், நோன்பு, செபம் வழியாகஇ உம் மக்களை நிறைவான பாதையில் வழிநடத்தத் தேவையான அருனைத் தந்தருள வேண்டுமென்று, இறைவா உம்மை மன்றாடுகின்றோம்.

நாங்கள் வாழ்வு பெறும்பொருட்டு உம் உயிரையே எங்களுக்குத் தியாகம் செய்த இயேசுவே!
எம் தாய்நாட்டை வழிநடத்தும் தலைவர்கள், தொண்டவ்கள் அனைவரும் தன்னலம் துறந்து, பிறர் நலனுக்காகவும், பிறர் வாழ்வு உயரவும் தியாக உள்ளத்துடன் பணி செய்திடத் தேவையான மனதையும், உடல் நலத்தையும் தந்திட வேண்டுமென்று, இறைவா உம்மை மன்றாடுகின்றோம்.

எங்கள் வாழ்வும் வழியுமான இறைவா!
எம் பங்குத் தந்தையை நிறைவாய் ஆசீர்வதியும். நாங்கள் இந்தத் தவக்காலத்தில் வாழ்வு பெறும் பொருட்டு, அதுவும் நிலை வாழ்வு பெறும் பொருட்டு, அல்லும் பகலும் எங்களுக்காக உழைக்கும் எம் பங்குத் தந்தைக்கு நல்ல சுகம், வளமான வாழ்வும் தந்து காத்திட வேண்டுமென்று, இறைவா உம்மை மன்றாடுகின்றோம்.

நாங்கள் கேட்பதற்கு முன்னமே எங்கள் தேவைகளை அறிந்து நிறைவு செய்கிற தெய்வமே!
உலகில் உள்ள அனைத்து மக்களுக்காகவும் மன்றாடுகிறோம். ஏழைகள் அனாதைகள், கைவிடப்பட்டோர், விதவைகள் மருத்துவ மனைகளிலும்இ சிறைச் சாலைகளிலும் துன்புறும் அனைவருக்காகவும் மன்றாடுகிறோம். பல நிலைகளிலும் வாடும் எம் மக்களுக்கு எது தேவையோ, அதைத் தக்க காலத்தில் கொடுத்து இறைவனோடு மகிழ்வோடு வாழ வரமருள வேண்டுமென்று, இறைவா உம்மை மன்றாடுகின்றோம்.

காலம் நிறைவேறி விட்டது. இறையாட்சி நெருங்கி வந்து விட்டது. முனம்மாறி நற்செய்தியை நம்புங்கள் என்று சொன்ன இயேசுவே!

உம் திருப்பலிப்பீடம் சுழ்ந்துள்ள இறைமக்களுக்காக மன்றாடுகிறோம். உம் இரக்கத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளும் இக்காலத்தில் நான், எனது என்ற சுயநல வட்டத்திலிருந்து விடுபட்டு, மனமாற்றம் அடைந்து, அனைவரோடும் உறவோடு வாழ்வதற்கும் இயேசுவே! நீர் சோதனைகளை செபத்தின் வழியாக வென்றது போலஇ நாங்களும் இந்நாட்களில் செபம், தபம், நோன்பு வழியாக நாங்கள் சந்திக்கின்ற எல்லாச் சோதனைகளிலும் வெற்றி பெற உமது அருளைத் தர வேண்டுமென்று, இறைவா உம்மை மன்றாடுகின்றோம்.

 
மறையுரை சிந்தனை

இறை உதவியா?

மானிட உதவியா?

ஒரு மனிதன் கடவுளை நோக்கி "இறைவா! நான்தான் உலகிலேயே அதிகத் துன்பப்படுகிறேன். என் வாழ்நாள் முழுவதும் செபம் செய்கிறேன். ஆனாலும் நீர் என் செபத்தைக் கேட்பதில்லை. இப்போது கூட எனக்கு அதிகமாக ஒன்றும் வேண்டாம். என் துன்பங்களை நீர் யாரிடமாவது மாற்றிக் கொடுத்துஇ அவருடையதை நான் பெற்றுக்கொள்ள வரம் தரவேண்டும். ஏனெனில் மற்ற அனைவரும் என்னை விட மகிழ்வுடன் உள்ளனர். நான்தான் அதிகத் துயரங்களில் ஆழ்ந்து கிடக்கிறேன். என் சுமைகளை மாற்றிக்கொள்ள ஒரு மாற்று ஆளைத் தோர்ந்தெடுத்துக் கொடுத்தருளும். அது போதும் எனக்கு"! என மன்றாடினான்
அன்று இரவு  ஒரு கனவு  கண்டான். வானிலிருந்து இடிபோன்ற குரல் ஒன்று ஒலித்தது:
"அனைவரும் அவரவர் துயரங்களை கையில் எடுத்துக்கொண்டு கோவிலை நோக்கி விரைந்து வாருங்கள்."

தன் பிரார்த்தனைக்குக் கடவுள் செவிசாய்த்து விட்டார் என்று அவன் அகமகிழ்ந்தான். கடவுளுக்கு நன்றி சொன்னான்! உடனே அவன் தன் துயரங்களையெல்லாம் ஒரு பையில் நிறைத்துக்கொண்டு சாலைக்கு வந்தான்.
அங்கே சாலையில்.... அவனைப்போல்... பலர்!

அவன் கையில் இருந்த பைதான் மிகச் சிறியதாக இருந்தது. பலர் பெரிய பைகளை தூக்கிச் சென்றனார். பலர் பணியாட்களின் தலைகளில் சுமைகளாக வைத்து சுமந்து சென்றனார். அவனுக்கு வியப்பாக இருந்தது.

இறைவா! இவர்கள்தான் நான் நினைத்த நிம்மதியான, மகிழ்வான மனிதர்களா? நீர் ஏன் எனது பிரார்த்தனைக்குச் செவிசாய்க்கவில்லை என்பது எனக்கு இப்போது தான் தெரிகிறது. எனக்கு மாற்று ஆளும் வேண்டாம்: மாற்றுச் சுமையும் வேண்டாம். குறைவான துயரங்களுடைய என் சிறிய பையுடன் வீடு திரும்ப என்னை அனுமதித்துவிட்டால் அதுவே போதும். உமக்கு என்றும் நன்றி கூறுவேன் என்று செபித்தான்.

கோவிலில் மறுபடியும் அந்த குரல் ஒலித்தது.
"எல்லோரும் அவரவர் பைகளைச் சுவற்றில் தொங்க விடுங்கள். பிறகு விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டு மணி அடிக்கப்படும். அதுவே அடையாளம். இருளில் உங்களுக்கு வேண்டிய பையை நீங்கள் தோர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம். வெளிச்சம் உள்ளபோதே உங்களுக்கு விருப்பமான பையருகே நின்று கொண்டால், இருட்டில் தவற விடமாட்டீர்கள்."
தானே அதிகமாய் துன்புறுவதாக நினைத்துச் செபம் செய்த இவன், தனது பையைப் பத்திரமாகப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான். மற்றவர்களும் அவ்வாறே நின்றிருந்தனர். ஆச்சாரியமடைந்தான். பக்கத்தில் உள்ளவர்களிடம் கேட்டான்: "இவர்கள் ஏன் தங்கள் பைகளைப் பிடித்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்?" அவர்கள் சொன்னார்கள்: "நீ என்ன காரணத்திற்காக பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறாயோ அதே காரணத்திற்காகத்தான்.
இப்போது நமது கவலைகளைப் பற்றி ஓரளவாவது தெரியும். ஆனால் மற்றவர்களுடைய துன்பங்கள் நமக்கு அறிமுகமாகாததும், நாம் அறியாததும் அல்லவா? இந்த வயதில் ஏன் நாம் ஒன்றுமில்லாததிலிருந்து திரும்ப ஆரம்பிக்க வேண்டும்? நமது பழைய நண்பர்களுடன் வாழ்வதே மேல்! நமது துயரங்களை நாம் ஏற்றுக்கொள்வதே மேல் அல்லவா"?

விளக்கு அணைந்தது. அவரவர் தத்தம் பைகளைப் பாய்ந்தெடுத்து இறுகப் பிடித்துக்கொண்டு கோவிலை விட்டு ஆனந்தமுடன் ஓடினார்.
"கடவுள் மிகவும் கருணையுள்ளவார். என்னைப் பெரிய துன்பத்திலிருந்து காப்பாற்றியுள்ளார். மக்கள் எல்லாரும் தத்தம் துயரங்களை மறைத்தல்லவா வைத்திருக்கின்றனார்? பெரிய பைகளைச் சுமந்திருக்கும் இவர்களே என்னைவிட மகிழ்ச்சியானவர்கள் என்றல்லவா இதுவரை தவறாக நினைத்திருந்தேன்?" என்று அவன் கூறிக் கொண்டிருந்தான்.

துயரமில்லாத வாழ்க்கையில்லை! துக்கத்திற்கு உள்ளாகாத மனிதரில்லை!

வேதனைகளும் நோய் நோக்காடுகளும் நம்மைத் தாக்குகிறபோது, நாம் நிலைகுலைந்து போகிறோம். என்னை மட்டும் ஏன் இந்தக் கடவுள் இப்படி வாட்டுகிறார் என்று குற்றம் காண்கிறோம்.

துன்பங்களும் துயரங்களும் வருவது இயற்கைதான். ஆனால் அப்படி வருகிற போது நாம் என்ன செய்கிறோம் அவற்றிலிருந்து எப்படி மீள்கிறோம் என்பதுதான் மனிதருக்கு மனிதர் வேறுபடுகிறது.

தாங்கமுடியாத சோதனை ஒருவரைத் தாக்குகிறபோது, அவர் என்னென்ன நினைக்கலாம், என்னென்ன சொல்லாம், என்னென்ன செய்யலாம் என்று பார்ப்போமா?

சோதனை வரும்போது இறை உதவியை நாடவேண்டும். "இறைவா இந்த வேதனையை தாங்கும் மனப் பக்குவம் தாரும்" எனச் சொல்ல வேண்டும். இறைவனின் மலர் பாதங்களில் முழுவதுமாக சரணடைய வேண்டும்.

இன்றைய நவீன மனிதன் அறிவியலின் பல்வேறு வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி துன்பமில்லா ஒரு வாழ்வைத் தேடி அலைகின்றான். துன்பமில்லாத வாழ்வு  தவிர்க்க முடியாத ஒன்று என்பதை உணர்வோம். துன்பங்களும் சோதனைகளும் தவிர்க்க முடியாதவை என்றாலும் அவற்றை எந்த மனநிலையோடு சந்திக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்து நம் வாழ்வின் உயர்வும், தாழ்வு ம்இ மகிழ்ச்சியும், இகழ்ச்சியும் அமையும்.

இயேசு ஆவியின் துணையோடு சோதனைகளையும் துன்பங்களையும் ஏற்றுக் கொண்டு அவற்றிலிருந்து வெளியே வந்தார். அந்த நற்செய்தியையும் மகிழ்ச்சியையும்தான் இயேசு சென்ற இடமெல்லாம் அறிவித்தார். சோதனை இல்லா கிறிஸ்தவ வாழ்வு  சோம்பல் நிறைந்தது, சோர்வு  நிறைந்தது என உணர்வோம். சாதனை படைக்க சோதனை வேண்டும். சரித்திரம் படைக்க வேதனை வேண்டும் என்போம். சோதனைகளை வென்ற இயேசுவே, உம்மைப் பின்பற்றி இறைவாக்கை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தி சோதனைகளிலிருந்து வெற்றிபெற துணைபுரியும் என மன்றாடுவோம்.




=================================================================================
 
 

 அமைதியின் கருவி ஜெபமாலையை  ஆன்மீக ஆயுதம் ஜெபமாலையை
இயேசு என்னும் மந்திரத்தை சொல்லிச் சொல்லி வாழ்வுறவே செய்தாயே செய்தாயே வாழ்வுறவே செய்தாயே!